De fasen van traumaverwerking
Traumaverwerking verloopt zelden in een rechte lijn. Het TraumaTroost-model beschrijft negen bewegingen die elkaar afwisselen en waar je in heen en weer gaat. Dat heen en weer gaan is geen terugval, het hoort erbij.
De negen bewegingen
Veiligheid
Voldoende basis om iets te kunnen onderzoeken zonder overspoeld te raken.
Aanwezigheid
Er echt zijn, in plaats van erover denken.
Gewaarwording
Opmerken wat er in je lichaam gebeurt, zonder er al iets van te vinden.
Betekenis
Pas hier ontstaat de vraag wat het te zeggen heeft, en jij geeft dat antwoord.
Behoefte
Wat heb je nodig, nu je dit weet?
Keuze
Er is meer dan één mogelijkheid, en je mag kiezen.
Beweging
Iets kleins daadwerkelijk anders doen.
Intergratie
Het meenemen naar het dagelijks leven, waar het moet werken.
Autonomie
Zelf weten wat je nodig hebt en dat kunnen regelen, ook zonder mij.
Drie lenzen en vier vragen
- Wat gebeurt er nu?
- Is er voldoende veiligheid en keuze?
- Wat heb je op dit moment nodig?
- Wat is de kleinste passende volgende stap?
Die laatste vraag is de kern van het hele model. Niet een grote verandering, maar de kleinste haalbare verschuiving. Eerst vijf seconden wachten kan waardevoller zijn dan het voornemen om voortaan altijd je grenzen aan te geven.
Hoelang duurt een traject?
Dat hangt af van je hulpvraag. Bij een recente, enkelvoudige gebeurtenis zijn vaak enkele sessies voldoende om vastgezette spanning te ontladen. Bij klachten die hun oorsprong hebben in de kindertijd of die al jaren aanwezig zijn, is meer tijd nodig. In de praktijk kiezen mensen een traject van vier, acht of twaalf sessies. Tijdens de kennismaking bespreken we wat realistisch is.
Wat als het niet lineair gaat?
Dan gaat het zoals het hoort. Een week waarin een oud patroon terugkomt is geen mislukking maar informatie. Integratie betekent steeds beter leren herkennen, herstellen en opnieuw kiezen, niet dat het nooit meer gebeurt.
*Het eerste gesprek is vrijblijvend en kosteloos.